WALVISSEN BIJ PORT STEPHENS

Na de lunch rijden we Hunter Valley weer uit, richting het noorden naar Port Stephens. We vinden een mooie kampeerplek in Tomaree National Park aan One Mile Beach. In het bos op de kampeerplaats zouden koala’s en grote hagedissen (niet van het formaat Varaan, maar toch behoorlijk) moeten zitten. We zoeken en zoeken, maar vinden ze niet. Dan maar de duinen in en naar de zee lopen, One Mile Beach is verlaten, maar wel geweldig mooi. We zien een prachtige zonsondergang en rennen (het lijkt we skiën, zo mooi rul is het zand) daarna de duinen weer af naar de camping.

Om 8 uur ’s ochtends worden we gebeld door de camperverhuurder, we kunnen die ochtend terecht bij een loodgieter in Nelson Bay (vlakbij), ‘anytime you like’. Stefan zet Irene en Matthijs af bij Boat Harbour. Vanuit Boat Harbour heb je goed uitzicht over de zee en in deze tijd van het jaar kun je walvissen spotten. De walvissen komen vanuit de zuidpool en trekken naar warmere wateren in Hervey Bay om te baren. En ja, we zien ze! Ze spuiten en zo nu en dan zien we een staart boven water! Geweldig!

Ondertussen vindt Stefan de loodgieter, maar die heeft toch pas om 16.00 uur tijd, balen. Dan toch nog maar een dagje blijven en de dag erop de kilometers gaan maken. Want ondanks mooi weer is het toch best wel koud. In de supermarkt worden we gebeld, we kunnen om 14.00 uur terecht bij de loodgieter, in de Fisherman’s Warf van Nelson Bay. Terwijl de reparatie wordt uitgevoerd maken we een ommetje. We zien de vis binnenkomen, verser kan niet, een mooie locatie voor een late lunch met super verse vis.

Als de waterpomp het weer doet en alles weer in orde is gaan we terug naar de camping. Daar wacht een verassing want er zijn dit keer wel koala’s te zien! De campingbeheerder loopt met ons mee, hij heeft dit vaker gedaan, want binnen de kortste keren laat hij de plekken zien waar de koala’s het liefst zitten! En we zien een kookaburra, de nationale vogel van Australië en nog veel andere vogels waaronder veel dwerg papagaaitjes.